Gedrag & Psychologie

Heb jij wel eens last van weerstand? Van een ander of bij jezelf ? Ik ook. En het is ook niet echt mijn favoriete onderwerp. Ik begin zelfs met een beetje weerstand aan dit blog. Soort van buikpijn. Liever kijk ik nu gewoon weg. Kop in het zand. Doen alsof er geen weerstand is. Gewoon door, in al mijn enthousiasme! Maar…..het werkt niet. Hoe doe ik dat dan wel, omgaan met weerstand? In dit blog verken ik weerstand en geef ik 3 gouden tips voor het omgaan met weerstand.

Je kent het wel, een regenachtige druilerige woensdagmiddag. Dus dekentje erbij, kacheltje aan, zak chips en film kijken. Mijn zoon koos Hoe tem je een draak?. Al vaker gekeken, maar wel een hit hier. Een mooie verfilming en aangrijpend. Na afloop vraag ik mijn zoon wat hij nu het belangrijkste vindt in de film. “Nou mam, dat je heel hard kan vechten, maar dat het soms beter is om het te leren kennen”. Bam. Mijn zoon van 10. Mijn coach.

Ik kan niet tekenen. Echt niet. Zo liep ik 2 jaar geleden met knikkende knieën de zaal in. Summerschool visueel leiderschap. 5 dagen tekenen. 5 dagen! Wat doe ik mezelf aan! Op tafel lagen papier en stiften. De een na de ander druppelde binnen en werd enthousiast. Oh gaaf! Mooi! Die kleuren! En wat tekenen ze lekker! De een na het andere naambordje werd omgedraaid. Kunstwerken! Ik kon wel door de grond zakken. Met moeite schreef ik mijn naam op. En draaide het bordje om. Ik kan niet tekenen.....

De muziek is onheilspellend. Ik blijf zitten achter de gordijnen. Zolang deze muziek zo naar voelt, blijf ik lekker zitten. Dat gaat door mij heen. Ik maak me klein. Zodat niemand me ziet. Ik hoor in de zaal om mij heen geschuifel. Mensen gaan bewegen. Maar ik lekker nog niet. Zo klein, achter de gordijnen. Dat is fijn. Daar voel ik me veilig. En opeens realiseer ik me dat dit het is. Dit is het in mij. Dit is wat ik te doen heb. Dit is waarom ik zo gebrand ben op veiligheid.

De afgelopen dagen voerde ik intake-gesprekken voor de HVK/AH opleiding van de PHOV. Gesprekken om helder te krijgen wat de leerdoelen zijn van de cursisten. Naast de kennisinhoudelijke leerdoelen stel ik ook vaardigheden centraal. Want ja, je gaat een opleiding van 2 jaar in, wat is er dan mooier om naast de 'hard skills' ook de 'soft skills' verder te ontwikkelen?

Jaren geleden werkte ik met iemand samen, waarmee ik liever niet in een project zat. Het project was op stoom, doel was gedefinieerd, plan van aanpak stond, dus nu was het actie. Bij elk overleg was er die ene collega die het doel ter discussie ging stellen, vond het plan van aanpak te snel beschreven en niet doordacht genoeg, of stelde andere zaken ter discussie. Om gek van te worden! Althans, dat vond ik. Hij zat echt in mijn allergie, mijn irritatie.

14 jaar geleden. Knikkende knieën. We liepen met z’n 4-en het zaaltje in. Samen met de facilitator was het nu uur U. Althans zo voelde het voor mij. Vandaag zouden we de post openen. De beeldbeschrijvingen.. Van een collega waar je veel mee samenwerkt, van iemand die meer op afstand staat, en van iemand waarmee je de samenwerking soms als moeilijk ervaart. Toen was ik aan de beurt. De facilitator ging voorlezen en liet de beelden, echte kunstwerken, zien. Is dit voor mij en gaat dit over mij?

Vrijdag 6 nov 2020 mocht ik het webinar begeleiden over de LMRA (de laatste minuut risico analyse). Een onderwerp van veel discussie in het veiligheidsvak. Veel tegenstand. Argumenten waarom het niet werkt. En dat terwijl ik vooral wil kijken naar wat er wel werkt en hoe het dan wel werkt. Immers, ik wil waarderend onderzoek in de praktijk brengen. Maar hoe doe ik dat dan? Lukt dat wel?

Verwondering maakt dat je dingen ziet, die je eerst niet zag. Zonder oordeel luisteren. Dit brengt vernieuwing. En dit kan dus ook in organisaties! Plato zou het zomaar met me eens kunnen zijn. Hij gaf aan dat verwondering de bron is van wijsheid. Wow, een man naar mijn hart!

Ken je dat gevoel? Dat je opeens iets binnenvalt? Een spontaan idee, of een gaaf plan voor een nieuw project? Laatst had ik het nog. Opeens wist ik het. Een website maken met verwonderblogs. Maar hoe komt dat nou? Hoe krijg je dit soort ingevingen? Want de maanden ervoor had ik mijn hoofd gebroken over wat ik nou eigenlijk echt wil. En waar ik energie van krijg. Ik kwam er niet uit. En juist toen ik er niet meer over nadacht, gebeurde het. Als een bliksemflits. “A-HA!”